Archive for the ‘Persoonlijk’ Category

Het Grote Avontuur

woensdag, oktober 12th, 2011

De keuze
De beste keuzes maak je niet met je verstand, maar op je gevoel, vanuit je hart. Afgelopen week heb ik zo’n keuze gemaakt. Doodeng en vol vertrouwen. Feel the fear and do it anyway!

De uitdaging
RoodBaard gaat naar het buitenland! Niet definitief natuurlijk, maar voor een half jaar. Ik ben gevraagd om de Dopper, het ideale flesje voor kraanwater, in Duitsland tot een groot succes te maken! In Nederland is de Dopper al een groot succes. In één jaar meer dan 150.000 flesjes verkocht. Hiermee maakt de Dopper de wereld schoner, rechtvaardiger en mooier. Nu is Duitsland aan ‘de Dopperbeurt’. Ik ga de uitdaging aan!

DeDopper
De Dopper steunt het goede doel. In Nederland is dat Simavi. Inmiddels heeft Simavi in één jaar 46 waterpompen en 72 toiletten kunnen aanleggen in ontwikkelingslanden. Fantastisch toch?

Een mooiere wereld
Voor mij een unieke uitdaging ook nu de timing minder is in verband met de activiteiten voor RoodBaard. Dit is zo’n mooie kans en groot avontuur om op deze manier de wereld een beetje mooier te maken, die kan ik niet laten liggen. Dat doe ik dus ook niet!

Ondertussen…
Ondertussen broeden er ook een tweetal nieuwe concepten voor RoodBaard in het hoofd. Eén voor de zakelijke markt en daaruit voortvloeiend voor particuliere trainingen. De letterlijke afstand geeft me de ruimte om deze twee concepten uit te werken, I’ll be back!

Het avontuur
RoodBaard is als een kind voor me. Een kind dat ik aan de hand heb leren lopen en nu laat ik de hand even los. Het is doodeng om je eigen kind voor het eerst alleen naar school te laten gaan. Voor het kind een groot avontuur.

Life begins at…
Dus uit mijn comfort zone en naar Hamburg! Vroeger toen ik als kelner op het terras in Egmond aan Zee werkte vroegen de Duitse gasten mij of ik misschien uit Beieren kwam, ik had zo’n Beiers accent. De volgende dag op school kreeg ik dan mijn Duitse proefwerk terug. Een 4. Eens kijken hoe de Hamburgers er over denken. Een andere taal, nieuwe omgeving, ander werkzaamheden. Way out of my comfort zone. En je voelt het al aankomen… Life begins at the end of your comfort zone!

I’ll be back!

Wat geef je een kind dat alles al heeft?

zaterdag, februari 12th, 2011

Ik heb een hele bijzonder peetkind, Isis. Vandaag is ze jarig, 8 jaar! Vanmiddag ga ik naar haar toe. Maar wat geef je een kind dat alles al heeft? Ze leest graag, goed en snel, ze barst van de boeken, spelletjes en ander speelgoed. Dus wat geef ik haar? Natuurlijk is ze al helemaal blij als de visite er is, maar bij een verjaardag horen cadeautjes. En zeg nu eerlijk, cadeautjes krijgen is ook wel heel fijn. Maar wat? Meer boeken? Meer spelletjes? Meer speelgoed?

Gisteren was ik coach tijdens een “over de streep” training voor een HAVO 3 klas. Ik vond het stuitend te horen hoe moeilijk het was voor de leerlingen om te bedenken wat ze écht willen, wat ze leuk vinden en wat ze meer zouden willen doen. Nog stuitender waren de problemen die deze kids hebben op hun jonge leeftijd. Zelf mutilatie, aanrandingen, angsten, hypochondrie, om maar wat voorbeelden te noemen. Ik kan me goed voorstellen dat je dan weinig aandacht hebt voor dat wat je écht wilt, je dromen van toen je nog jonger was. Het andere deel is het huidige schoolsysteem, een systeem wat met z’n tijden van lessen en de gong wel heel erg veel op een fabriek lijkt. Waar wel heel weinig ruimte lijkt te zijn voor de creativiteit van de kinderen zelf. Ze worden in mijn ogen gewoon klaargestoomd voor het gemiddelde. En laat het gemiddelde nu net niet bestaan … Op school zou je toch moeten leren dromen, leren hoe je die dromen waar kunt maken? Maar goed daar gaat dit blog niet over …

Wat geef je een kind dat al zoveel heeft? Gelukkig zit Isis lekker in haar vel, heeft ze geen problemen van bovenstaande aard en twee hele lieve ouders, veel vriendjes en vriendinnetjes en is het een vrolijke, slimme meid. Dus wat geef je haar? Meer van hetzelfde?

Ik ga dadelijk een boekje voor haar kopen. Een heel klein boekje met blanco pagina’s. Een boekje waar ze zo vaak in mag kijken als ze zelf wil. Ze mag er alleen niet in schrijven. Iedere keer als ze de lege bladzijdes leest, leest ze haar dromen. Dit boekje is om haar te herinneren aan haar dromen, te blijven dromen. Niet om ze op te schrijven, maar gewoon haar te blijven herinneren om te blijven dromen …

Ik ben benieuwd hoe ze het gaat vinden …