Verkiezingen?
Je kent het wel, je wilt een afspraak met een goede vriend of vriendin maken en hij of zij heeft het druk, te druk. Twee weken geleden was een vriendin van mij te druk voor thee. Ze werkt bij een politieke partij en bezig met de gemeenteraadsverkiezingen.
Gemeenteraadsverkiezingen? Ja Robbert, 3 maart moet je weer stemmen! Je wil toch niet zeggen dat je dat vergeten was? Je gaat toch wel stemmen?!
Het is goed je stem te laten horen. Jouw stem welteverstaan. Je hebt hier de mogelijkheid bij te dragen aan een betere wereld, een wereld die toch wel verandert, dus kun je je er maar beter mee bemoeien. Toch zit er een addertje onder het gras. Mensen zien het als hun verantwoordelijkheid om te stemmen. “Zo mijn stem is uitgebracht, nu zien dat ze het anders gaan doen!”. Toekijken dus. En daar gaat het mis. Zodra we onze stem hebben uitgebracht, beschouwen we het als de verantwoordelijkheid van de politiek en de politieke leiders om voor verandering, voor verbetering te zorgen. MAAR; zij veranderen de wereld niet, JIJ verandert de wereld! JIJ verandert de wereld doordat jij verandert. Neem dan ook jouw verantwoordelijkheid daarin. Stem, maar ga niet achteroverleunen. Be the change you want to see in the world …
Mijn werk is mensen terug in hun kracht zetten. Als ik moet kiezen tussen stemmen of mensen bouwen, dan kies ik uiteraard voor het laatste, zodat ze zelf hun verandering creëren en eigen verantwoordelijkheid nemen over het leven.
Je beseft je toch wel dat je dat alleen maar kunt zeggen omdat je in een land woont waar je de mogelijkheid hebt om te stemmen? Vroeg mijn vriendin. Oneens; de muur is niet gevallen omdat Oost- en West Duitse politici dit in hun verkiezingsprogramma hadden staan. De muur is omgevallen omdat individuen de verantwoordelijkheid namen andere individuen te inspireren op te komen voor hun recht. Met hamers en sikkels werd de muur letterlijk afgebroken. Ook op het Tianmenplein in China kwamen individuen op tegen het regime. Zij wilden verandering, namen ZELF de verantwoording en veranderden de wereld.
En jij? …
Stemmen helpt. Maar jezelf veranderen helpt beter!
De kracht van de massa is zoveel sterker dan die van, laten we zeggen het parlement. Voorbeelden ten over. Robbert noemt er al twee.
Als wij als burger, consument, participant op de bres gaan staan, collectief, met z’n allen, dan gaan er dingen gebeuren. Dan krijgen we alles voor elkaar. Let op deze worden: voor elkaar!
Stemmen doe je voor elkaar. Niet voor de beleidsmakers. Die veranderen de wereld niet. Het bewijs daarvoor lijkt me pas geleden nog overduidelijk aangetoond.
En ik? Ik ben zo blij dat ik in een land woon waar ik niet voor een tank hoef te gaan liggen om mijn stem te laten horen. Ik ben blij met mijn stemrecht en laat hem, en daarmee mijzelf, graag horen.
Mensen die jaren- of decennialang hun stemrecht is ontzegd, zijn juist vaak de mensen die huilend in rijen staan te wachten om hun stem uit te brengen als het gelukkige moment komt dat zij hem (weer) mogen laten horen. You don’t know what you’ve got till it’s gone. En als je het nooit hebt gehad kun je het pas echt op waarde schatten.
Mijn stem laat ik horen, helemaal vanuit mezelf, omdat ik in een land woon waar ik, mede dankzij de politiek, alle kansen heb gekregen om mezelf, mijn talenten en mijn krachten te ontwikkelen. Een land waar ik mag zijn wie ik ben en waar ik dat niet alleen mag vertellen, maar waar me zelfs om mijn mening wordt gevraagd!
Democratie, en daarmee stemrecht, is een groot goed!
Ik? Ik ben ook actief voor een politieke partij, en tijdens een raadsperiode is het voor mij onmogelijk zonder input van de inwoners te kunnen. Daarom ben ik het erg met je eens en kunnen we samen de verandering in gang zetten.